در اين جلسه،اعضاي هيات مديره کانون نوازندگان سازهاي ايراني  به غير از داودگنجه اي حضورداشته وپس از ايراد سخنان کوتاهي به سوالات حاضران پاسخ دادند. 

درآغاز داريوش پيرنياکان ضمن خوش آمد با اشاره به تعداد حاضر در سالن از مخاطبان تشکرکرد و گفت : ما آنچه را که بايد بگوييم  براي همين تعداد نيز بيان مي کنيم و تشکيل چنين جلساتي قطعا در ارتقا کيفي و گسترش اطلاعات مفيد در زمينه موسيقي رديف دستگاهي کمک شاياني خواهد کرد.

وي آنگاه با اشاره به اهميت رديف و نقش آن در تربيت نوازندگان متبحر در موسيقي ايراني گفت : بعضا شنيده مي شود که نوازندگاني بعد از چهار-پنج سال نوازندگي از بداهه نوازي صحبت مي کنند در صورتي که چنين چيزي امکان ندارد،نوازنده بايد سال هاي سال با کار مداوم و رديف نوازي و مطالعه کردن زياد و انديشه ورزي به مدارج بالايي برسد وآنگاه شايد بتواند در بداهه نوازي حرفي براي گفتن داشته باشد.وي نوازندگي را مثل بسياري ديگر از رشته هاي هنري تشبيه کرد و گفت :نوازندگي مثل نويسندگي است،مگر صادق هدايت به همين سادگي صادق هدايت شد؟او در جايي نوشته که آنقدر تمرين کرده و کاغذ سياه کرده و به دور ريخته تا يک داستان را به نگارش درآورده است.

پيرنياکان با انتقاد از کساني که رديف نوازي را تحجر و واپسگرايي مي انگارند گفت :پس از صدها سال هنوز در غرب و در جهان آثار موزارت،بتهوون وديگر آهنگسازان قرون گذشته را اجرا مي کنند و کسي هم آنها را به تحجر متهم نمي کند ولي در ايران اجراي رديف را به اين بهانه تخطئه مي کنند!

در ادامه هوشنگ ظريف در خصوص اهميت "رديف"در نوازندگي گفت : رديف پايه و مايه اصلي نوازندگان براي آموزش به شمار مي رود و اين رديف است که هنرجو را با تکنيک هاي نوازندگي آشنا مي کند؛ظريف به اهميت شناخت در موسيقي ايراني و نوازندگان اشاره کرد و گفت با اجراي رديف و توجه به ظرايف آن مي توان شناخت خود را نسبت به موسيقي ايراني افزايش داد.

زيدالله طلوعي نيز با تاييد سخنان ظريف و پيرنياکان واشاره به اين نکته که تاريخچه و سابقه "رديف"برهيچ کس معلوم نيست،رديف را چون آيه هاي نازل شده دانست که نمي توان به هيچ وجه به جملات و ترکيب آن دست زد.

وي در ادامه رديف را به يک شهر تشبيه کرد و گفت بعد از ورود به اين شهر بايد تمام کوچه و پس کوچه هاي آن را شناخت و ياد گرفت و آنگاه وظيفه يک هنرمند و يک هنرجو آن است که بر اساس اين شهر، شهر ديگري بنا کند که تمامي زيبايي ها و ظرايف و زواياي شهر اصلي را در بر داشته باشد.

مهدي آذر سينا به عنوان آخرين سخنران ، در مورد منتقدين  "رديف" گفت : معمولااآدم هاي راحت طلب و تنبل که نمي خواهند فکر خود را به کار بيندازند و پيچيدگي هاي رديف را احساس کنند ، رديف را تکراري و فاقد حرکت مي دانند ولي اگر اين افراد کمي به خود زحمت بدهند آنگاه در مي يابند که رديف دريايي از ريتم و زيبايي است.

وي گفت رديف مشحون از راز و رمز و زيبايي است که براي درک آن بايد زحمت کشيد ؛وي در ادامه گفت :رديف در طول ساليان به دست هنرمندان اهل ونخبگان موسيقي صيقل خورده تا به دست مارسيده است و اين جريان بايد توسط موسيقيدانان اهل فکر و انديشه استمرار داشته باشد.

آذر سينا همچنين از رديف به عنوان هويت اصلي و اساسي فرهنگ و موسيقي ايران ياد کرد و گفت ما بايد به هويت خود باز گرديم با اهميت دادن به تخصص ، به ريشه هاي موسيقي ايراني با توجه به رديف بپردازيم.

وي در پايان از فراگيري رديف و گوشه هاي موسيقي ايراني با توسل به شعر انتقاد کرد و گفت آموزش موسيقي ربطي به حفظ شعر ندارد .

پس از صحبت هاي کوتاه اعضا ،برخي از حاضران سوالات خود را مطرح کردند .در اين جلسه نصرالله ناصح پور(رييس هيات مديره خانه موسيقي) وفاضل جمشيدي معاون اجرايي خانه نيز حضور داشتند.